HELLO // Photograhy/ text (ongoing)

English
I am regularly greeted by unknown men, on escalators and platforms, in courtyards, supermarkets, streetcars and elevators. The salute often consists of no more than a small movement of the corners of the mouth, the squeezing of the eyes or a soft hello. Do all men do this? I have no idea. This project reflects the countless times I have been greeted by strangers.

Nederlands
Regelmatig word ik door onbekende mannen gegroet, op roltrappen en perrons, in hofjes, supermarkten, trams en liften. Het is vaak niet meer dan een kleine beweging van de mondhoeken, het toeknijpen van de ogen of een zachte hallo. Doen alle mannen dit? Om eerlijk te zijn: ik heb geen idee. Dit project is een weerslag van de talloze keren dat ik door vreemden ben gegroet.

Dagelijks worstel ik me langs talloze lichamen: dun, middelgroot, vaal, wit, bruin, vermoeid, dik en alleen. In het voorbijgaan kijken wij elkaar aan, in stilte nemen wij elkaar op, groeten zelden. Het wel of niet groeten van wildvreemden is voorbehouden aan specifieke momenten. Wij knikken het hoofd bij het betreden van een wachtruimte of mompelen bij het afrekenen van een brood. Zomaar iemand groeten is uitzonderlijk.